Coronavakantie

We hoeven in deze coronatijden maar naar nieuwssites te surfen of onze social media te openen en de -goedbedoelde- adviezen vliegen ons om de oren, niet in het minst wat het onderwijs aan onze kinderen betreft. Want, zo las ik al op verschillende kanalen, stél je toch eens voor dat ze deze periode als vakantie zouden aanvoelen… 

Wel, en ik spreek hier enkel in eigen naam: ik wens het ze nochtans toe, onze kinderen, met héél mijn hart. Ik wens ze toe dat ze de rust en geborgenheid mogen ervaren, die we met zijn allen zo hard missen, zeker nu.

Ik wens het ons allemààl toe, dat we doorheen de angst en onzekerheid, de verwarring, de eenzaamheid, het gegoochel om (thuis)werk en gezin te combineren, het fysiek afgesloten zijn van elkaar (blijf a.j.b. IN UW KOT!), … dat we doorheen dit alles toch ook de strakke structuur en controle een beetje mogen loslaten, stilaan weer kunnen thuiskomen bij onszelf, terugvinden wie we in ons diepste wezen zijn, waar we voor (willen) staan en waar we nood aan hebben, dat we meer authentiek kunnen investeren in verbinding met elkaar en dat we de kleine alledaagse vanzelfsprekendheden opnieuw naar waarde kunnen schatten. 

Ik wens het jou toe, dat je alle gevoelens die deze periode met zich meebrengt er mag en kan laten zijn (ze leren ons iets! Dit gaat om meer dan enkel een crisis in het hier-en-nu, mensen worden getriggerd in patronen die zoveel dieper liggen dan waar we nu voor staan…), maar ook dat je de controle wat kan loslaten en je kan overgeven aan wat is. 

Het is dikke shit, hoorde ik een cliëntje tijdens een online consult zeggen. En hij had gelijk. Maar we moeten hier doorheen, wij allemaal samen. Als dat voor onze kinderen mag gebeuren in een sfeer van rust en ontspanning, als vakantie, dan zijn we met zijn allen heel goed bezig. 

En wat de continuiteit op vlak van onderwijs betreft? Kinderen leren heus niet alleen op de schoolbanken. Ze leren van ons, van wat ze ons zien doen en van hoe wij als volwassen met deze situatie van angst, dreiging en onrust omgaan. Kinderen leren in de eerste plaats van wat ze ons zien doen, niet van wat we hen vertellen…

Voor cognitief begaafde kinderen is dit niet anders. Onze scholen en leerkrachten doen hun uiterste best om zowel in opvang als leerstof te voorzien, maar durf dit ook los te laten als je voelt dat het teveel wordt voor jezelf of je kind. We kunnen pas leren als we ons ‘veilig’ voelen, de nodige rust ervaren in en rondom onszelf en dat is in deze tijden niet vanzelfsprekend. Kies voor welbevinden, het leren volgt dan wel. Of even niet, maar ook dat is ok. Kies voor ‘anders’ leren, los van het schoolse. Durf te vertrouwen… (Mijn jongste van 4 kwam gisteren vertellen dat haar broer haar al 2 keer ‘rotzus’ had genoemd, daags voordien 3 keer, dat is wel al VIJF keer he mama. -insert oogrol- Voila, het kind is aan het leren.)
Anderzijds kunnen we er ook niet onderuit dat voor vele meer- en hoogbegaafde kinderen spelen synoniem is voor cognitief leren. Een onstilbare leer- en weethonger, hoofdjes die steeds maar weer op zoek zijn naar input en stimulansen, omdat net dat hun manier is om tot rust te kunnen komen. Online zijn heel wat tools terug te vinden om ook hen tegemoet te komen. We proberen om ook vanuit Hoogbloeier zelf geregeld wat te posten. Voel je als ouder ook niet schuldig als je kind de komende weken méér leert dan op school… Je pusht niet, je speelt in op de noden van je kind.

En, misschien nog het allerbelangrijkste: leer ook als ouder van je kind(eren). Want eerlijk? Als de komende weken voor onze kroost kunnen aanvoelen als vakantie, dan hebben wij als volwassenen nog ontzéttend veel van hen te leren. 

Zorg goed voor jezelf en elkaar!

Coronavakantie

Andere blog artikels

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

{{ newsletter_message }}

x

{{ popup_title }}

{{ popup_close_text }}

x