Rust- en rIJstijd

Een zware, ineengezakte homp was het, zelfs met de beste wil van de wereld niet meer te eten.
Het overkomt me niet zo vaak meer, maar mijn versgebakken brood was mislukt. Het succesrecept waarmee nochtans al menige maagjes en brooddozen werden gevuld, liet me vandaag finaal in de steek.

Tenminste, dat dacht ik…

Want om eerlijk te zijn, nam ik het de laatste weken niet meer zo nauw met de rust- en rijstijden van het deeg. Het moest allemaal wat sneller zie je, efficiënter. En ook al was er een duidelijke kwaliteitsvermindering merkbaar, mijn brood was nog wel ok. Eetbaar en voedzaam. 

Tot vandaag.

Mijn eerste gedachte was: ik voeg volgende keer gewoon wat meer gist toe. Ik forceer het allemaal nog wel een beetje… Maar dat gaat niet helpen he. De rek is eruit. Mijn succesrecept is amper nog te herkennen. Mijn deeg kreeg geen rust meer en werd bijgevolg geen brood.

Om maar te zeggen: ga niet te diep in je reserves. Respecteer je momenten van rust, want zonder dat vervalt de productiviteit. Wanneer we alleen maar dòòrgaan, dreigen we het contact met ons succesrecept te verliezen, met onszelf. Dus val eens stil, druk echt structureel op die pauzeknop, neem je tijd om te recupereren… Rust is immers essentieel voor élk proces en maakt er wezenlijk deel van uit. 

Zonder rust, geen rijstijd… en ook geen brood op de plank.

Een mooie gedachte voor deze 1e mei, toch? ;)

Rust- en rIJstijd

Meer items

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

{{ newsletter_message }}

x

{{ popup_title }}

{{ popup_close_text }}

x