Wat je aandacht geeft, groeit…

Wat je aandacht geeft, groeit… 

Aristoteles wist het al langer he. Ik zie de quote ook nu regelmatig weer voorbij komen. Positief denken, ‘hier-word-je-vrolijk-van-lijstjes’, goedbedoelde posts vol met ‘richt je alleen op wat je wél wil’, ‘wat hebben we hieruit te leren’, etc. De uitzichtloosheid van de Coronacrisis weegt, onze motivatie om de maatregelen vol te houden talmt, mensen hebben nood aan perspectief, aan fysiek contact en nabijheid, … We proberen elkaar te inspireren, moed in te spreken, tips te geven, advies hoe we dit met zijn allen zo goed mogelijk kunnen doorkomen… 

En ja, wat je aandacht geeft, groeit.

Maar laat het alsjeblieft geen uitnodiging zijn om voorbij te gaan aan het lijden, om dat wat moeilijk loopt, loodzwaar is zelfs, te vermijden, weg te lachen of te verdringen. Mag het een warme invitatie worden om te leren kijken in termen van mogelijkheden, van verbinding, van dankbaarheid en van kracht… doorhéén de angst en de paniek, het geploeter, het volhouden, het proberen doorzetten, het wegzakken, het niet meer zien zitten, het opgeven zelfs.

Wat geeft jou kracht? Wie of wat maakt dat je dit volhoudt? Waarin ervaar je steun? Hoe voel je je geholpen? Naar wie kan je uitreiken? Op welke momenten ervaar je toch net iets meer die broodnodige rust? Waar liggen de mogelijkheden, de sprankeltjes hoop, om dit allemaal nog even te kunnen (ver)dragen… ?

Of het nu gaat om een (Corona)crisis, psychische zorgen, problemen van welke aard ook… :
voorbijgaan aan het lijden zal nooit een oplossing zijn. Er in blijven hangen evenmin. 

Ik geloof heel hard in kwetsbaarheid én in kracht, binnenin onszelf maar ook bij en met elkaar. We hebben allen ruimte nodig om verdrietig, angstig, boos én krachtig te zijn, ruimte om te groeien, om fouten te maken, om onszelf te mogen, kunnen en blijven ontdekken… Probeer aandacht te geven aan de ruimte die jij nu nodig hebt, laat groeien wat jou kracht geeft op die momenten dat je zonder zit.

Want wat je aandacht geeft, groeit inderdaad… zolang we maar nooit voor pijn de ogen sluiten.

Wat je aandacht geeft, groeit…

Andere artikels

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

{{ newsletter_message }}

x

{{ popup_title }}

{{ popup_close_text }}

x